verbfirst conjugation
proscultō
proscultō (present infinitive proscultāre, perfect active proscultāvī, supine proscultātum)
Classical[prɔsˈkʊɫ.toː]Ecclesiastical[prosˈkul.to]
Meaning
- to peer into, to examine
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | proscultō | proscultābam | proscultābō | proscultāvī | proscultāveram | proscultāverō |
| 2nd sg. | proscultās | proscultābās | proscultābis | proscultāvistī | proscultāverās | proscultāveris |
| 3rd sg. | proscultat | proscultābat | proscultābit | proscultāvit | proscultāverat | proscultāverit |
| 1st pl. | proscultāmus | proscultābāmus | proscultābimus | proscultāvimus | proscultāverāmus | proscultāverimus |
| 2nd pl. | proscultātis | proscultābātis | proscultābitis | proscultāvistis | proscultāverātis | proscultāveritis |
| 3rd pl. | proscultant | proscultābant | proscultābunt | proscultāvērunt proscultāvēre | proscultāverant | proscultāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | proscultem | proscultārem | proscultāverim | proscultāvissem |
| 2nd sg. | proscultēs | proscultārēs | proscultāverīs | proscultāvissēs |
| 3rd sg. | proscultet | proscultāret | proscultāverit | proscultāvisset |
| 1st pl. | proscultēmus | proscultārēmus | proscultāverīmus | proscultāvissēmus |
| 2nd pl. | proscultētis | proscultārētis | proscultāverītis | proscultāvissētis |
| 3rd pl. | proscultent | proscultārent | proscultāverint | proscultāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | proscultor | proscultābar | proscultābor |
| 2nd sg. | proscultāris proscultāre | proscultābāris proscultābāre | proscultāberis proscultābere |
| 3rd sg. | proscultātur | proscultābātur | proscultābitur |
| 1st pl. | proscultāmur | proscultābāmur | proscultābimur |
| 2nd pl. | proscultāminī | proscultābāminī | proscultābiminī |
| 3rd pl. | proscultantur | proscultābantur | proscultābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | prosculter | proscultārer |
| 2nd sg. | proscultēris proscultēre | proscultārēris proscultārēre |
| 3rd sg. | proscultētur | proscultārētur |
| 1st pl. | proscultēmur | proscultārēmur |
| 2nd pl. | proscultēminī | proscultārēminī |
| 3rd pl. | proscultentur | proscultārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | proscultā | proscultāre |
| pres. 2nd pl. | proscultāte | proscultāminī |
| fut. 2nd sg. | proscultātō | proscultātor |
| fut. 3rd sg. | proscultātō | proscultātor |
| fut. 2nd pl. | proscultātōte | — |
| fut. 3rd pl. | proscultantō | proscultantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | proscultāre | proscultārī |
| perfect infinitive | proscultāvisse | proscultātum esse |
| future infinitive | proscultātūrum esse | proscultātum īrī |
| present participle | proscultāns | — |
| perfect participle | — | proscultātus |
| future participle | proscultātūrus | proscultandus |
gerundproscultandī, proscultandō, proscultandumsupineproscultātum, proscultātū