noun · femininethird declension
prōnitās
prōnitās f (genitive prōnitātis)
Classical[ˈproː.nɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈprɔː.ni.tas]
Meaning
- pronity, propensity, inclination, tendency
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prōnitās | prōnitātēs |
| genitive | prōnitātis | prōnitātum |
| dative | prōnitātī | prōnitātibus |
| accusative | prōnitātem | prōnitātēs |
| ablative | prōnitāte | prōnitātibus |
| vocative | prōnitās | prōnitātēs |
prōnĭtas, ātis, f. pronus,
I. inclination, propensity, proneness: naturae ad malum, Sen. Contr. praef., dub. (the phrase is wanting in several MSS.).
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin prōnitās From prōnus + -tās.
Descendants
- Englishpronity