noun · femininethird declension
prōmptitūdō
prōmptitūdō f (genitive prōmptitūdinis)
Meaning
- Late Latinpromptitude
..., atque promptitudo eius fidei a Maximo commendatur.
...and the promptitude of his faith was commended by Maximusearly 5th c., Maximus of Turin, Sermones 57
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prōmptitūdō | prōmptitūdinēs |
| genitive | prōmptitūdinis | prōmptitūdinum |
| dative | prōmptitūdinī | prōmptitūdinibus |
| accusative | prōmptitūdinem | prōmptitūdinēs |
| ablative | prōmptitūdine | prōmptitūdinibus |
| vocative | prōmptitūdō | prōmptitūdinēs |
promptĭtūdo, ĭnis, f. id.,
I. promptitude (eccl Lat.), Fac. Defens. 3, 3.
Origins
From prōmptus + -tūdō.
Descendants
- Englishpromptitude
- Frenchpromptitude
- Spanishprontitud
- Portugueseprontidão
In English words that came into English from prōmptitūdō
- promptitudeprōmptitūdō