LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

prōliferus

prōliferus (feminine prōlifera, neuter prōliferum)
Classical[proːˈlɪ.fɛ.rʊs]Ecclesiastical[proˈliː.fe.rus]

Meaning

  1. adjectiveproliferous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeprōliferusprōliferaprōliferum
genitiveprōliferīprōliferaeprōliferī
dativeprōliferōprōliferaeprōliferō
accusativeprōliferumprōliferamprōliferum
ablativeprōliferōprōliferāprōliferō
vocativeprōlifereprōliferaprōliferum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeprōliferīprōliferaeprōlifera
genitiveprōliferōrumprōliferārumprōliferōrum
dativeprōliferīsprōliferīsprōliferīs
accusativeprōliferōsprōliferāsprōlifera
ablativeprōliferīsprōliferīsprōliferīs
vocativeprōliferīprōliferaeprōlifera

Origins

From prōlēs (“offspring”) + ferus (“-bearing”).

Quick answers

What does prōliferus mean in Latin?
prōliferus, a adjective, means “proliferous”.
How do you pronounce prōliferus?
In classical Latin, [proːˈlɪ.fɛ.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈliː.fe.rus].