LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

prōlātiō

prōlātiō f (genitive prōlātiōnis)
Classical[proːˈɫaː.ti.oː]Ecclesiastical[proˈlat.t͡si.o]

Meaning

  1. postponement
  2. enlargement

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprōlātiōprōlātiōnēs
genitiveprōlātiōnisprōlātiōnum
dativeprōlātiōnīprōlātiōnibus
accusativeprōlātiōnemprōlātiōnēs
ablativeprōlātiōneprōlātiōnibus
vocativeprōlātiōprōlātiōnēs

prōlātĭo, ōnis, f. profero.
I. A bringing forward, putting forth, adducing, pronouncing, etc.: vocis, utterance, Lact. 4, 8, 12: verbi intellegibilis, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 6; cf.: Latinorum nominum prolatione, v. l. for pronuntiatione, Liv. 22, 13, 7.—
II. A setting forth, mentioning: exemplorum, Cic. Or. 34, 120.—
III. A putting forward, advancing.
A. Lit.: finium, extension, enlargement, Liv. 31, 5 fin.; id. 42, 20, 4; Suet. Aug. 30; Hilar. Trin. 4, 3.—
B. A putting off as to time, a deferring, delaying, delay, postponement: judicii, Cic. Rab. Perd. 3, 8: rerum, id. Att. 7, 12, 2: diei, Caes. B. C. 3, 32.—Absol.: omnem prolationem suspectabant, Tac. H. 3, 82; so in plur., Plaut. Mil. 2, 2, 98; Tac. A. 4, 3.

Origins

From the past participle stem of prōferō + -tiō.

In English words that came into English from prōlātiō

  • prolationprolationem

Quick answers

What does prōlātiō mean in Latin?
prōlātiō, a noun, means “postponement; enlargement”.
What is the genitive of prōlātiō?
The genitive singular is prōlātiōnis. prōlātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce prōlātiō?
In classical Latin, [proːˈɫaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈlat.t͡si.o].