adjectivefirst/second-declension adjective
probrōsus
probrōsus (feminine probrōsa, neuter probrōsum)
Classical[prɔˈbroː.sʊs]Ecclesiastical[proˈbrɔː.s̬us]
Meaning
- adjectiveshameful, ignominious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | probrōsus | probrōsa | probrōsum |
| genitive | probrōsī | probrōsae | probrōsī |
| dative | probrōsō | probrōsae | probrōsō |
| accusative | probrōsum | probrōsam | probrōsum |
| ablative | probrōsō | probrōsā | probrōsō |
| vocative | probrōse | probrōsa | probrōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | probrōsī | probrōsae | probrōsa |
| genitive | probrōsōrum | probrōsārum | probrōsōrum |
| dative | probrōsīs | probrōsīs | probrōsīs |
| accusative | probrōsōs | probrōsās | probrōsa |
| ablative | probrōsīs | probrōsīs | probrōsīs |
| vocative | probrōsī | probrōsae | probrōsa |
prŏbrōsus, a, um, adj. probrum,
I. shameful, ignominious, infamous (class.).
A. Of persons:
vitā probrosus, et opertus infamiā, Tac. A. 3, 68: feminae, Suet. Dom. 8: sordidissimus, et probrosissimus, Claud. Mamert. Grat. Act. ad Jul. 19.—B. Of things:
crimen, Cic. Font. 12, 37: o magna Carthago, probrosis Altior Italiae ruinis! Hor. C. 3, 5, 39: natura, Suet. Calig. 11: carmina, lampoons, Tac. A. 14, 48: sermones, abusive discourses, id. ib. 2, 50: probrosae mollitiei homo, Plin. 28, 8, 27, § 106: compellationes, Gell. 1, 5, 2.—Adv.: prŏbrōsē, disgracefully, infamously (postAug.): probrose leno illam prostituit, Sen. Contr. 1, 2: obicere, Gell. 17, 21, 31.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
probrōsus adj.
probrum, shameful, ignominious, infamous : crimen: Italiae ruinae, H.: carmina, lampoons , Ta.
Origins
From probrum + -ōsus.