LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

probrōsus

probrōsus (feminine probrōsa, neuter probrōsum)
Classical[prɔˈbroː.sʊs]Ecclesiastical[proˈbrɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveshameful, ignominious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeprobrōsusprobrōsaprobrōsum
genitiveprobrōsīprobrōsaeprobrōsī
dativeprobrōsōprobrōsaeprobrōsō
accusativeprobrōsumprobrōsamprobrōsum
ablativeprobrōsōprobrōsāprobrōsō
vocativeprobrōseprobrōsaprobrōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeprobrōsīprobrōsaeprobrōsa
genitiveprobrōsōrumprobrōsārumprobrōsōrum
dativeprobrōsīsprobrōsīsprobrōsīs
accusativeprobrōsōsprobrōsāsprobrōsa
ablativeprobrōsīsprobrōsīsprobrōsīs
vocativeprobrōsīprobrōsaeprobrōsa

prŏbrōsus, a, um, adj. probrum,
I. shameful, ignominious, infamous (class.).
A. Of persons: vitā probrosus, et opertus infamiā, Tac. A. 3, 68: feminae, Suet. Dom. 8: sordidissimus, et probrosissimus, Claud. Mamert. Grat. Act. ad Jul. 19.—
B. Of things: crimen, Cic. Font. 12, 37: o magna Carthago, probrosis Altior Italiae ruinis! Hor. C. 3, 5, 39: natura, Suet. Calig. 11: carmina, lampoons, Tac. A. 14, 48: sermones, abusive discourses, id. ib. 2, 50: probrosae mollitiei homo, Plin. 28, 8, 27, § 106: compellationes, Gell. 1, 5, 2.—Adv.: prŏbrōsē, disgracefully, infamously (postAug.): probrose leno illam prostituit, Sen. Contr. 1, 2: obicere, Gell. 17, 21, 31.

Origins

From probrum + -ōsus.

Quick answers

What does probrōsus mean in Latin?
probrōsus, a adjective, means “shameful, ignominious”.
How do you pronounce probrōsus?
In classical Latin, [prɔˈbroː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈbrɔː.s̬us].