noun · neuterthird declension
prīmōgenitālia
prīmōgenitālia n pl (genitive prīmōgenitālium)
Classical[priː.moː.ɡɛ.nɪˈtaː.li.a]Ecclesiastical[pri.mo.d͡ʒe.niˈtaː.li.a]
Meaning
- EcclesiasticalLatinrights of primogeniture
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | prīmōgenitālia |
| genitive | — | prīmōgenitālium |
| dative | — | prīmōgenitālibus |
| accusative | — | prīmōgenitālia |
| ablative | — | prīmōgenitālibus |
| vocative | — | prīmōgenitālia |
Origins
A substantivisation of the neuter plural forms of the Ecclesiastical Latin adjective prīmōgenitālis.