adjectivethird-declension two-termination adjective
prīmifōrmis
prīmifōrmis (neuter prīmifōrme)
Classical[priː.mɪˈfoːr.mɪs]Ecclesiastical[pri.miˈfɔr.mis]
Meaning
- two terminationof or belonging to the primary form; original
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prīmifōrmis | prīmifōrmis | prīmifōrme |
| genitive | prīmifōrmis | prīmifōrmis | prīmifōrmis |
| dative | prīmifōrmī | prīmifōrmī | prīmifōrmī |
| accusative | prīmifōrmem | prīmifōrmem | prīmifōrme |
| ablative | prīmifōrmī | prīmifōrmī | prīmifōrmī |
| vocative | prīmifōrmis | prīmifōrmis | prīmifōrme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prīmifōrmēs | prīmifōrmēs | prīmifōrmia |
| genitive | prīmifōrmium | prīmifōrmium | prīmifōrmium |
| dative | prīmifōrmibus | prīmifōrmibus | prīmifōrmibus |
| accusative | prīmifōrmīs prīmifōrmēs | prīmifōrmīs prīmifōrmēs | prīmifōrmia |
| ablative | prīmifōrmibus | prīmifōrmibus | prīmifōrmibus |
| vocative | prīmifōrmēs | prīmifōrmēs | prīmifōrmia |
prīmĭformis, e, adj. primus - forma,
I. of or belonging to the primary form, original, Mar. Victor. p. 2533 P.
Origins
- Proto-Italic*prīzmos
- Latinprīmifōrmis
Latin fōrma Latin -fōrmis Latin prīmifōrmis From prīmus (“first”) + -fōrmis (“having the form of”).