LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

precātōrius

precātōrius (feminine precātōria, neuter precātōrium)
Classical[prɛ.kaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pre.kaˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivepraying

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeprecātōriusprecātōriaprecātōrium
genitiveprecātōriīprecātōriaeprecātōriī
dativeprecātōriōprecātōriaeprecātōriō
accusativeprecātōriumprecātōriamprecātōrium
ablativeprecātōriōprecātōriāprecātōriō
vocativeprecātōrieprecātōriaprecātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeprecātōriīprecātōriaeprecātōria
genitiveprecātōriōrumprecātōriārumprecātōriōrum
dativeprecātōriīsprecātōriīsprecātōriīs
accusativeprecātōriōsprecātōriāsprecātōria
ablativeprecātōriīsprecātōriīsprecātōriīs
vocativeprecātōriīprecātōriaeprecātōria

prĕcātōrĭus, a, um, adj. precator,
I. of or belonging to petitioning, precatory: ars, Don. Ter. Phorm. 1, 2, 92.

Origins

Descendants
  • Englishprecatory

Quick answers

What does precātōrius mean in Latin?
precātōrius, a adjective, means “praying”.
How do you pronounce precātōrius?
In classical Latin, [prɛ.kaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.kaˈtɔː.ri.us].