verbfirst conjugation
praevolō
praevolō (present infinitive praevolāre, perfect active praevolāvī, supine praevolātum)
Classical[ˈprae̯.wɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈprɛː.vo.lo]
Meaning
- intransitiveto fly before
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praevolō | praevolābam | praevolābō | praevolāvī | praevolāveram | praevolāverō |
| 2nd sg. | praevolās | praevolābās | praevolābis | praevolāvistī | praevolāverās | praevolāveris |
| 3rd sg. | praevolat | praevolābat | praevolābit | praevolāvit | praevolāverat | praevolāverit |
| 1st pl. | praevolāmus | praevolābāmus | praevolābimus | praevolāvimus | praevolāverāmus | praevolāverimus |
| 2nd pl. | praevolātis | praevolābātis | praevolābitis | praevolāvistis | praevolāverātis | praevolāveritis |
| 3rd pl. | praevolant | praevolābant | praevolābunt | praevolāvērunt praevolāvēre | praevolāverant | praevolāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praevolem | praevolārem | praevolāverim | praevolāvissem |
| 2nd sg. | praevolēs | praevolārēs | praevolāverīs | praevolāvissēs |
| 3rd sg. | praevolet | praevolāret | praevolāverit | praevolāvisset |
| 1st pl. | praevolēmus | praevolārēmus | praevolāverīmus | praevolāvissēmus |
| 2nd pl. | praevolētis | praevolārētis | praevolāverītis | praevolāvissētis |
| 3rd pl. | praevolent | praevolārent | praevolāverint | praevolāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praevolor | praevolābar | praevolābor |
| 2nd sg. | praevolāris praevolāre | praevolābāris praevolābāre | praevolāberis praevolābere |
| 3rd sg. | praevolātur | praevolābātur | praevolābitur |
| 1st pl. | praevolāmur | praevolābāmur | praevolābimur |
| 2nd pl. | praevolāminī | praevolābāminī | praevolābiminī |
| 3rd pl. | praevolantur | praevolābantur | praevolābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praevoler | praevolārer |
| 2nd sg. | praevolēris praevolēre | praevolārēris praevolārēre |
| 3rd sg. | praevolētur | praevolārētur |
| 1st pl. | praevolēmur | praevolārēmur |
| 2nd pl. | praevolēminī | praevolārēminī |
| 3rd pl. | praevolentur | praevolārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praevolā | praevolāre |
| pres. 2nd pl. | praevolāte | praevolāminī |
| fut. 2nd sg. | praevolātō | praevolātor |
| fut. 3rd sg. | praevolātō | praevolātor |
| fut. 2nd pl. | praevolātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praevolantō | praevolantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praevolāre | praevolārī |
| perfect infinitive | praevolāvisse | praevolātum esse |
| future infinitive | praevolātūrum esse | praevolātum īrī |
| present participle | praevolāns | — |
| perfect participle | — | praevolātus praevolāta, praevolātā, praevolātae, praevolātam, praevolātārum, praevolātās, praevolātī, praevolātōrum, praevolātōs |
| future participle | praevolātūrus praevolātūra, praevolātūrā, praevolātūrae, praevolātūram, praevolātūrārum, praevolātūrās, praevolātūre, praevolātūrī, praevolātūrīs, praevolātūrō, praevolātūrōrum, praevolātūrōs, praevolātūrum | praevolandus |
gerundpraevolandī, praevolandō, praevolandumsupinepraevolātum, praevolātū
prae-vŏlo, āvi, 1, v. n.,
I. to fly before or in advance (class.):
grues in tergo praevolantium colla et capita reponunt, Cic. N. D. 2, 49, 125: aquila velut dux viae praevolavit, Tac. H. 1, 62 (but the correct read., Plaut. Mil. 1, 1, 41, is praeolat, v. praeolo).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-volō —, āvī, āre,
to fly before, fly in advance: in tergo praevolantium (avium): aquila, velut dux viae, praevolavit, Ta.
Origins
From prae- + volō.