LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

praevolō

praevolō (present infinitive praevolāre, perfect active praevolāvī, supine praevolātum)
Classical[ˈprae̯.wɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈprɛː.vo.lo]

Meaning

  1. intransitiveto fly before

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praevolōpraevolābampraevolābōpraevolāvīpraevolāverampraevolāverō
2nd sg.praevolāspraevolābāspraevolābispraevolāvistīpraevolāverāspraevolāveris
3rd sg.praevolatpraevolābatpraevolābitpraevolāvitpraevolāveratpraevolāverit
1st pl.praevolāmuspraevolābāmuspraevolābimuspraevolāvimuspraevolāverāmuspraevolāverimus
2nd pl.praevolātispraevolābātispraevolābitispraevolāvistispraevolāverātispraevolāveritis
3rd pl.praevolantpraevolābantpraevolābuntpraevolāvērunt
praevolāvēre
praevolāverantpraevolāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praevolempraevolārempraevolāverimpraevolāvissem
2nd sg.praevolēspraevolārēspraevolāverīspraevolāvissēs
3rd sg.praevoletpraevolāretpraevolāveritpraevolāvisset
1st pl.praevolēmuspraevolārēmuspraevolāverīmuspraevolāvissēmus
2nd pl.praevolētispraevolārētispraevolāverītispraevolāvissētis
3rd pl.praevolentpraevolārentpraevolāverintpraevolāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praevolorpraevolābarpraevolābor
2nd sg.praevolāris
praevolāre
praevolābāris
praevolābāre
praevolāberis
praevolābere
3rd sg.praevolāturpraevolābāturpraevolābitur
1st pl.praevolāmurpraevolābāmurpraevolābimur
2nd pl.praevolāminīpraevolābāminīpraevolābiminī
3rd pl.praevolanturpraevolābanturpraevolābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praevolerpraevolārer
2nd sg.praevolēris
praevolēre
praevolārēris
praevolārēre
3rd sg.praevolēturpraevolārētur
1st pl.praevolēmurpraevolārēmur
2nd pl.praevolēminīpraevolārēminī
3rd pl.praevolenturpraevolārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praevolāpraevolāre
pres. 2nd pl.praevolātepraevolāminī
fut. 2nd sg.praevolātōpraevolātor
fut. 3rd sg.praevolātōpraevolātor
fut. 2nd pl.praevolātōte—
fut. 3rd pl.praevolantōpraevolantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraevolārepraevolārī
perfect infinitivepraevolāvissepraevolātum esse
future infinitivepraevolātūrum essepraevolātum īrī
present participlepraevolāns—
perfect participle—praevolātus
praevolāta, praevolātā, praevolātae, praevolātam, praevolātārum, praevolātās, praevolātī, praevolātōrum, praevolātōs
future participlepraevolātūrus
praevolātūra, praevolātūrā, praevolātūrae, praevolātūram, praevolātūrārum, praevolātūrās, praevolātūre, praevolātūrī, praevolātūrīs, praevolātūrō, praevolātūrōrum, praevolātūrōs, praevolātūrum
praevolandus
gerundpraevolandī, praevolandō, praevolandumsupinepraevolātum, praevolātū

prae-vŏlo, āvi, 1, v. n.,
I. to fly before or in advance (class.): grues in tergo praevolantium colla et capita reponunt, Cic. N. D. 2, 49, 125: aquila velut dux viae praevolavit, Tac. H. 1, 62 (but the correct read., Plaut. Mil. 1, 1, 41, is praeolat, v. praeolo).

Origins

From prae- + volō.

Quick answers

What does praevolō mean in Latin?
praevolō, a verb, means “to fly before”.
What are the principal parts of praevolō?
praevolō, praevolāre, praevolāvī, praevolātum (first conjugation).
How do you pronounce praevolō?
In classical Latin, [ˈprae̯.wɔ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈprɛː.vo.lo].