noun · femininefirst declension
praevidentia
praevidentia f (genitive praevidentiae)
Classical[prae̯.wɪˈdɛn.ti.a]Ecclesiastical[pre.viˈdɛn.t͡si.a]
Meaning
- Late Latinfemininesynonym of prōvidentia. foresight, foreknowledge
Itaque si praevidentiam pensare velis, qua cuncta dinoscit, non esse praescientiam, quasi futuri, sed scientiam numquam deficientis instantiae rectius aestimabis. Unde non praevidentia, sed providentia potius dicitur, quod porro a rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum cacumine cuncta prospiciat.
524, Boethius, De consolatione philosophiae (CSEL; 67), published 1934, 5.6.16–17, page 124, lines 4–9:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praevidentia | — |
| genitive | praevidentiae | — |
| dative | praevidentiae | — |
| accusative | praevidentiam | — |
| ablative | praevidentiā | — |
| vocative | praevidentia | — |
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin praevidentia From praevidēns + -ia.
Descendants
- Italianprevidenza
- Portugueseprevidência