LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

praetōricius

praetōricius (feminine praetōricia, neuter praetōricium)
Classical[prae̯.toːˈrɪ.ki.ʊs]Ecclesiastical[pre.toˈriː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectivepraetorian

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraetōriciuspraetōriciapraetōricium
genitivepraetōriciīpraetōriciaepraetōriciī
dativepraetōriciōpraetōriciaepraetōriciō
accusativepraetōriciumpraetōriciampraetōricium
ablativepraetōriciōpraetōriciāpraetōriciō
vocativepraetōriciepraetōriciapraetōricium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraetōriciīpraetōriciaepraetōricia
genitivepraetōriciōrumpraetōriciārumpraetōriciōrum
dativepraetōriciīspraetōriciīspraetōriciīs
accusativepraetōriciōspraetōriciāspraetōricia
ablativepraetōriciīspraetōriciīspraetōriciīs
vocativepraetōriciīpraetōriciaepraetōricia

praetōrīcĭus or -tĭus, a, um, adj. id.,
I. prœtorian (post-Aug.): praetoricia corona, received at the public games from the prœtor, Mart. 8, 33, 1.—
II. Subst., one who has been prœtor, an ex-prœtor, Inscr. Grut. 398, 1.

Origins

From praetōr- + -icius.

Quick answers

What does praetōricius mean in Latin?
praetōricius, a adjective, means “praetorian”.
How do you pronounce praetōricius?
In classical Latin, [prae̯.toːˈrɪ.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.toˈriː.t͡ʃi.us].