noun · femininethird declension
praestrictiō
praestrictiō f (genitive praestrictiōnis)
Classical[prae̯sˈtrɪk.ti.oː]Ecclesiastical[presˈtrik.t͡si.o]
Meaning
- EcclesiasticalLatina binding fast, binding up
c. 160 CE – c. 225 CE, Tertullianus, De Resurrectione Carnis 49
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praestrictiō | praestrictiōnēs |
| genitive | praestrictiōnis | praestrictiōnum |
| dative | praestrictiōnī | praestrictiōnibus |
| accusative | praestrictiōnem | praestrictiōnēs |
| ablative | praestrictiōne | praestrictiōnibus |
| vocative | praestrictiō | praestrictiōnēs |
praestrictĭo, ōnis, f. praestringo,
I. a binding fast, binding up (eccl. Lat.):
praestrictio sensūs (al. praestructio), Tert. Res. Carn. 49.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin praestrictiō From praestringō + -tiō.