noun · femininethird declension
praestōlātiō
praestōlātiō f (genitive praestōlātiōnis)
Meaning
- expectation; waiting for
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praestōlātiō | praestōlātiōnēs |
| genitive | praestōlātiōnis | praestōlātiōnum |
| dative | praestōlātiōnī | praestōlātiōnibus |
| accusative | praestōlātiōnem | praestōlātiōnēs |
| ablative | praestōlātiōne | praestōlātiōnibus |
| vocative | praestōlātiō | praestōlātiōnēs |
praestōlātio, ōnis, f. praestolor,
I. the waiting for, expectation (late Lat.):
praestolatio impiorum furor, Vulg. Prov. 11, 23: praestolatio tua non auferetur, id. ib. 23, 18; id. Job, 17, 15.