LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

praestantia

praestantia f (genitive praestantiae)

Meaning

  1. femininepreeminence, superiority, excellence

Declension

declension
formsingularplural
nominativepraestantiapraestantiae
genitivepraestantiaepraestantiārum
dativepraestantiaepraestantiīs
accusativepraestantiampraestantiās
ablativepraestantiāpraestantiīs
vocativepraestantiapraestantiae

praestantĭa, ae, f. praestans,
I. preeminence, superiority, excellence (class.): excellentia praestantiaque animantium reliquorum, over other creatures, Cic. Off. 1, 28, 97: virtutis, ingenii, fortunae, pre-eminence in, id. Lael. 19, 70: di omnium rerum praestantiā excellentes, in all things, id. Div. 2, 63, 129: dignitatis, id. de Or. 2, 52, 209: remedii, Plin. 12, 3, 7, § 16: vulneribus sanandis tanta praestantia est, ut, etc., of such superior efficacy, id. 27, 6, 24, § 42.

Origins

From praestāns.

Descendants
  • Frenchprestance
  • Portugueseprestância
  • Spanishprestancia

Quick answers

What does praestantia mean in Latin?
praestantia, a noun, means “preeminence, superiority, excellence”.
What is the genitive of praestantia?
The genitive singular is praestantiae. praestantia is feminine, first declension.