noun · femininefirst declension
praestantia
praestantia f (genitive praestantiae)
Meaning
- femininepreeminence, superiority, excellence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praestantia | praestantiae |
| genitive | praestantiae | praestantiārum |
| dative | praestantiae | praestantiīs |
| accusative | praestantiam | praestantiās |
| ablative | praestantiā | praestantiīs |
| vocative | praestantia | praestantiae |
praestantĭa, ae, f. praestans,
I. preeminence, superiority, excellence (class.):
excellentia praestantiaque animantium reliquorum, over other creatures, Cic. Off. 1, 28, 97: virtutis, ingenii, fortunae, pre-eminence in, id. Lael. 19, 70: di omnium rerum praestantiā excellentes, in all things, id. Div. 2, 63, 129: dignitatis, id. de Or. 2, 52, 209: remedii, Plin. 12, 3, 7, § 16: vulneribus sanandis tanta praestantia est, ut, etc., of such superior efficacy, id. 27, 6, 24, § 42.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
praestantia ae, f
praestans, pre-eminence, superiority, excellence : animantium reliquarum, over other creatures : di omnium rerum praestantiā excellentes, in all things .
Origins
From praestāns.
Descendants
- Frenchprestance
- Portugueseprestância
- Spanishprestancia