adjectivethird-declension two-termination adjective
praestābilis
praestābilis (neuter praestābile, comparative praestābilior)
Classical[prae̯sˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[presˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationpreeminent, distinguished, excellent
- two terminationexalted
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praestābilis | praestābilis | praestābile |
| genitive | praestābilis | praestābilis | praestābilis |
| dative | praestābilī | praestābilī | praestābilī |
| accusative | praestābilem | praestābilem | praestābile |
| ablative | praestābilī | praestābilī | praestābilī |
| vocative | praestābilis | praestābilis | praestābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praestābilēs | praestābilēs | praestābilia |
| genitive | praestābilium | praestābilium | praestābilium |
| dative | praestābilibus | praestābilibus | praestābilibus |
| accusative | praestābilīs praestābilēs | praestābilīs praestābilēs | praestābilia |
| ablative | praestābilibus | praestābilibus | praestābilibus |
| vocative | praestābilēs | praestābilēs | praestābilia |
praestābĭlis, e, adj. 2. praesto,
I. preeminent, distinguished, excellent (class.;
usually only of things concr. and abstr.): res magnitudine praestabiles, Cic. de Or. 2, 85, 347: praestabilis insignisque virtus, id. Har. Resp. 19, 41: ingenium atque lingua, Gell. 10, 18, 6: linguā ac facundiā praestabilis, id. 18, 3, 3: (Deus) praestabilis super malitiā, exalted, Vulg. Joel, 2, 13.—With inf.: Calchas praestabilis hariolari, i. e. hariolando, App. de Deo Socrat. p. 52, 4.— Comp.: dignitas praestabilior, Cic. Prov. Cons. 16, 38: fuerat praestabilius, preferable, better, Ter. Hec. 3, 1, 4: nihil amicitiā praestabilius, Cic. Lael. 27, 104: utrum huic rei publicae melius fuisse et praestabilius me civem nosci an te? more advantageous, Cic. Vatin. 4, 10: neque majus aliud, neque praestabilius invenies, Sall. J. 1, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-stābilis e, adj.
with comp, pre-eminent, distinguished, excellent: res magnitudine: dignitas praestabilior: fuerat praestabilius, preferable, T.: nihil amicitiā praestabilius: neque aliud praestabilius invenies, S.
Origins
From praestō (“to excel”) + -bilis. No direct connection to stabilis, as exhibited by the ā.