LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

praestābilis

praestābilis (neuter praestābile, comparative praestābilior)
Classical[prae̯sˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[presˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationpreeminent, distinguished, excellent
  2. two terminationexalted

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraestābilispraestābilispraestābile
genitivepraestābilispraestābilispraestābilis
dativepraestābilīpraestābilīpraestābilī
accusativepraestābilempraestābilempraestābile
ablativepraestābilīpraestābilīpraestābilī
vocativepraestābilispraestābilispraestābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraestābilēspraestābilēspraestābilia
genitivepraestābiliumpraestābiliumpraestābilium
dativepraestābilibuspraestābilibuspraestābilibus
accusativepraestābilīs
praestābilēs
praestābilīs
praestābilēs
praestābilia
ablativepraestābilibuspraestābilibuspraestābilibus
vocativepraestābilēspraestābilēspraestābilia

praestābĭlis, e, adj. 2. praesto,
I. preeminent, distinguished, excellent (class.; usually only of things concr. and abstr.): res magnitudine praestabiles, Cic. de Or. 2, 85, 347: praestabilis insignisque virtus, id. Har. Resp. 19, 41: ingenium atque lingua, Gell. 10, 18, 6: linguā ac facundiā praestabilis, id. 18, 3, 3: (Deus) praestabilis super malitiā, exalted, Vulg. Joel, 2, 13.—With inf.: Calchas praestabilis hariolari, i. e. hariolando, App. de Deo Socrat. p. 52, 4.— Comp.: dignitas praestabilior, Cic. Prov. Cons. 16, 38: fuerat praestabilius, preferable, better, Ter. Hec. 3, 1, 4: nihil amicitiā praestabilius, Cic. Lael. 27, 104: utrum huic rei publicae melius fuisse et praestabilius me civem nosci an te? more advantageous, Cic. Vatin. 4, 10: neque majus aliud, neque praestabilius invenies, Sall. J. 1, 2.

Origins

From praestō (“to excel”) + -bilis. No direct connection to stabilis, as exhibited by the ā.

Quick answers

What does praestābilis mean in Latin?
praestābilis, a adjective, means “preeminent, distinguished, excellent; exalted”.
How do you pronounce praestābilis?
In classical Latin, [prae̯sˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [presˈtaː.bi.lis].