noun · neuterthird declension
praesegmen
praesegmen n (genitive praesegminis)
Classical[prae̯ˈsɛɡ.mɛn]Ecclesiastical[preˈs̬ɛɡ.men]
Meaning
- neutera piece cut off, a paring
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praesegmen | praesegmina |
| genitive | praesegminis | praesegminum |
| dative | praesegminī | praesegminibus |
| accusative | praesegmen | praesegmina |
| ablative | praesegmine | praesegminibus |
| vocative | praesegmen | praesegmina |
praesegmen, ĭnis, n. praeseco,
I. a piece cut off, a paring (ante- and postclass.):
tonsor omnia abstulit praesegmina, Plaut. Aul. 2, 4, 33; cf.: praesegmina proprie Plautus in Aululariā ea dici voluit, quae unguibus eminulis praesecantur, Non. 151, 33: cadaverum, App. M. 2, p. 123, 24.Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin praesegmen From praesecō (“to cut off”) + -men (noun-forming suffix).