noun · femininefirst declension
praescientia
praescientia f (genitive praescientiae)
Classical[prae̯s.kiˈɛn.ti.a]Ecclesiastical[preʃ.ʃiˈɛn.t͡si.a]
Meaning
- feminineforeknowledge, prescience
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praescientia | praescientiae |
| genitive | praescientiae | praescientiārum |
| dative | praescientiae | praescientiīs |
| accusative | praescientiam | praescientiās |
| ablative | praescientiā | praescientiīs |
| vocative | praescientia | praescientiae |
praescĭentĭa, ae, f. praescio,
I. foreknowledge, prescience (eccl. Lat.):
Dei bonitas et praescientia, Tert. adv. Marc. 2, 5: Dei, Aug. Civ. Dei, 5, 9; Mart. Cap. 2, § 159; plur., id. 1, § 32.Origins
From praesciēns, praescientis + -ia, from praesciō (“foreknow”).
Descendants
- Catalanpresciència
- Englishprescience
- Frenchprescience
- Italianprescienza
- Portuguesepresciência
- Romanianpreștiință
- Spanishpresciencia
In English words that came into English from praescientia
- presciencepraescientia