LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

praescientia

praescientia f (genitive praescientiae)
Classical[prae̯s.kiˈɛn.ti.a]Ecclesiastical[preʃ.ʃiˈɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. feminineforeknowledge, prescience

Declension

declension
formsingularplural
nominativepraescientiapraescientiae
genitivepraescientiaepraescientiārum
dativepraescientiaepraescientiīs
accusativepraescientiampraescientiās
ablativepraescientiāpraescientiīs
vocativepraescientiapraescientiae

praescĭentĭa, ae, f. praescio,
I. foreknowledge, prescience (eccl. Lat.): Dei bonitas et praescientia, Tert. adv. Marc. 2, 5: Dei, Aug. Civ. Dei, 5, 9; Mart. Cap. 2, § 159; plur., id. 1, § 32.

Origins

From praesciēns, praescientis + -ia, from praesciō (“foreknow”).

Descendants
  • Catalanpresciència
  • Englishprescience
  • Frenchprescience
  • Italianprescienza
  • Portuguesepresciência
  • Romanianpreștiință
  • Spanishpresciencia

In English words that came into English from praescientia

  • presciencepraescientia

Quick answers

What does praescientia mean in Latin?
praescientia, a noun, means “foreknowledge, prescience”.
What is the genitive of praescientia?
The genitive singular is praescientiae. praescientia is feminine, first declension.
How do you pronounce praescientia?
In classical Latin, [prae̯s.kiˈɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [preʃ.ʃiˈɛn.t͡si.a].