noun · neutersecond declension
praepūtium
praepūtium n (genitive praepūtiī or praepūtī)
Classical[prae̯ˈpuː.ti.ũː]Ecclesiastical[preˈput.t͡si.um]
Meaning
- Prepuce, foreskin.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praepūtium | praepūtia |
| genitive | praepūtiī praepūtī | praepūtiōrum |
| dative | praepūtiō | praepūtiīs |
| accusative | praepūtium | praepūtia |
| ablative | praepūtiō | praepūtiīs |
| vocative | praepūtium | praepūtia |
prae-pūtĭum, ii, n. vox hibr., praeπόσθιον,
II. Trop.: circumcidite praeputium cordis vestri, do away with impurity, Laet. 4, 17, 8; Vulg. Jer. 4, 4.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-pūtium ī, n
3 PV-, the foreskin, prepuce : praeputia ponere, Iu.
Origins
From prae- (“before”) + an obscure second element. Walde-Hoffmann 1954 and Pokorny 1959 reconstruct an Old Latin *pūtos (“penis”), potentially from Proto-Indo-European *pew- (“to blow (up)”). De Vaan compares pustula.
Italic
- Catalanprepuci
- Frenchprépuce
- Italianprepuzio
- Portugueseprepúcio
- Romanianprepuț
- Spanishprepucio
Germanic
- Englishprepuce
- GermanPräputium
Slavic
- Bulgarianпрепуциум
- Serbo-Croatianprepucij
In English words that came into English from praepūtium
- foreskinpraepūtium
- prepucepraepūtium
- preputiumpraepūtium