verbfirst conjugation
praemicō
praemicō (present infinitive praemicāre, perfect active praemicāvī, supine praemicātum)
Classical[ˈprae̯.mɪ.koː]Ecclesiastical[ˈprɛː.mi.ko]
Meaning
- to gleam or glitter forth
- to glitter very much
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praemicō | praemicābam | praemicābō | praemicāvī | praemicāveram | praemicāverō |
| 2nd sg. | praemicās | praemicābās | praemicābis | praemicāvistī | praemicāverās | praemicāveris |
| 3rd sg. | praemicat | praemicābat | praemicābit | praemicāvit | praemicāverat | praemicāverit |
| 1st pl. | praemicāmus | praemicābāmus | praemicābimus | praemicāvimus | praemicāverāmus | praemicāverimus |
| 2nd pl. | praemicātis | praemicābātis | praemicābitis | praemicāvistis | praemicāverātis | praemicāveritis |
| 3rd pl. | praemicant | praemicābant | praemicābunt | praemicāvērunt praemicāvēre | praemicāverant | praemicāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praemicem | praemicārem | praemicāverim | praemicāvissem |
| 2nd sg. | praemicēs | praemicārēs | praemicāverīs | praemicāvissēs |
| 3rd sg. | praemicet | praemicāret | praemicāverit | praemicāvisset |
| 1st pl. | praemicēmus | praemicārēmus | praemicāverīmus | praemicāvissēmus |
| 2nd pl. | praemicētis | praemicārētis | praemicāverītis | praemicāvissētis |
| 3rd pl. | praemicent | praemicārent | praemicāverint | praemicāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praemicor | praemicābar | praemicābor |
| 2nd sg. | praemicāris praemicāre | praemicābāris praemicābāre | praemicāberis praemicābere |
| 3rd sg. | praemicātur | praemicābātur | praemicābitur |
| 1st pl. | praemicāmur | praemicābāmur | praemicābimur |
| 2nd pl. | praemicāminī | praemicābāminī | praemicābiminī |
| 3rd pl. | praemicantur | praemicābantur | praemicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praemicer | praemicārer |
| 2nd sg. | praemicēris praemicēre | praemicārēris praemicārēre |
| 3rd sg. | praemicētur | praemicārētur |
| 1st pl. | praemicēmur | praemicārēmur |
| 2nd pl. | praemicēminī | praemicārēminī |
| 3rd pl. | praemicentur | praemicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praemicā | praemicāre |
| pres. 2nd pl. | praemicāte | praemicāminī |
| fut. 2nd sg. | praemicātō | praemicātor |
| fut. 3rd sg. | praemicātō | praemicātor |
| fut. 2nd pl. | praemicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praemicantō | praemicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praemicāre | praemicārī |
| perfect infinitive | praemicāvisse | praemicātum esse |
| future infinitive | praemicātūrum esse | praemicātum īrī |
| present participle | praemicāns | — |
| perfect participle | — | praemicātus |
| future participle | praemicātūrus | praemicandus |
gerundpraemicandī, praemicandō, praemicandumsupinepraemicātum, praemicātū
prae-mĭco, āre, v. n.,
I. to gleam or glitter forth, to glitter very much (post-class.):
lucerna claro lumine praemicans, App. M. 5, p. 167, 20: praemicantis lunae candor nimius, id. ib. 11, p. 257 init.: galea nitore praemicans, id. ib. 10, p. 238; Prud. στεφ. 1, 84.Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraemicō
Latin micō Latin praemicō From prae- (“before”) + micō (“to twinkle, glitter”).