LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

praegnātiō

praegnātiō f (genitive praegnātiōnis)
Classical[prae̯ŋˈna.ti.ɔ]Ecclesiastical[preɲˈɲat.t͡si.o]

Meaning

  1. pregnancy

Declension

declension
formsingularplural
nominativepraegnātiōpraegnātiōnēs
genitivepraegnātiōnispraegnātiōnum
dativepraegnātiōnīpraegnātiōnibus
accusativepraegnātiōnempraegnātiōnēs
ablativepraegnātiōnepraegnātiōnibus
vocativepraegnātiōpraegnātiōnēs

praegnātĭo, ōnis, f. praegnas,
I. a getting with child or with young, a making pregnant; a being with child or with young, pregnancy (ante- and post-class.).
I. Lit., App. M. 1, p. 106, 21.—Of animals, Varr. R. R. 2, 1.—
B. Transf., of plants, Varr. R. R. 1, 44.—
II. Trop., the cause of fertility, the universal productiveness of nature: o naturarum omnium fecunda praegnatio, App. Trismeg. p. 101, 30.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraegnātiō

Proto-Indo-European *ǵenh₁- Proto-Indo-European *ǵn̥h₁-sḱé-ti Proto-Italic *gnāskōrder. Latin nāscor Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin praegnātiō From prae- + nāscor (“to be born”) + -tiō.

Quick answers

What does praegnātiō mean in Latin?
praegnātiō, a noun, means “pregnancy”.
What is the genitive of praegnātiō?
The genitive singular is praegnātiōnis. praegnātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce praegnātiō?
In classical Latin, [prae̯ŋˈna.ti.ɔ]; in ecclesiastical (church) Latin, [preɲˈɲat.t͡si.o].
Where does praegnātiō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praegnātiō.