adjectivefirst/second-declension adjective
praeductōrius
praeductōrius (feminine praeductōria, neuter praeductōrium)
Classical[prae̯.dʊkˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pre.dukˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or for drawing forwards
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praeductōrius | praeductōria | praeductōrium |
| genitive | praeductōriī | praeductōriae | praeductōriī |
| dative | praeductōriō | praeductōriae | praeductōriō |
| accusative | praeductōrium | praeductōriam | praeductōrium |
| ablative | praeductōriō | praeductōriā | praeductōriō |
| vocative | praeductōrie | praeductōria | praeductōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praeductōriī | praeductōriae | praeductōria |
| genitive | praeductōriōrum | praeductōriārum | praeductōriōrum |
| dative | praeductōriīs | praeductōriīs | praeductōriīs |
| accusative | praeductōriōs | praeductōriās | praeductōria |
| ablative | praeductōriīs | praeductōriīs | praeductōriīs |
| vocative | praeductōriī | praeductōriae | praeductōria |
praeductōrĭus, a, um, adj. id.,
I. of or for drawing forwards:
lora, traces, Cato, R. R. 135, 5.Origins
From *praeductor + -ius.