noun · femininethird declension
praedīvīnātiō
praedīvīnātiō f (genitive praedīvīnātiōnis)
Classical[prae̯.diː.wiːˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[pre.di.viˈnat.t͡si.o]
Meaning
- a divining beforehand; presentiment
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praedīvīnātiō | praedīvīnātiōnēs |
| genitive | praedīvīnātiōnis | praedīvīnātiōnum |
| dative | praedīvīnātiōnī | praedīvīnātiōnibus |
| accusative | praedīvīnātiōnem | praedīvīnātiōnēs |
| ablative | praedīvīnātiōne | praedīvīnātiōnibus |
| vocative | praedīvīnātiō | praedīvīnātiōnēs |
praedīvīnātĭo, ōnis, f. praedivino,
I. a divining beforehand, presentiment, Plin. 8, 25, 37, § 89.
Origins
* From prae- + dīvīnātiō.