LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

praedispositus

praedispositus (feminine praedisposita, neuter praedispositum)
Classical[prae̯.dɪsˈpɔ.sɪ.tʊs]Ecclesiastical[pre.disˈpɔː.s̬i.tus]

Meaning

  1. adjectiveprepared or arranged in advance
  2. adjectivepredisposed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraedisposituspraedispositapraedispositum
genitivepraedispositīpraedispositaepraedispositī
dativepraedispositōpraedispositaepraedispositō
accusativepraedispositumpraedispositampraedispositum
ablativepraedispositōpraedispositāpraedispositō
vocativepraedispositepraedispositapraedispositum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraedispositīpraedispositaepraedisposita
genitivepraedispositōrumpraedispositārumpraedispositōrum
dativepraedispositīspraedispositīspraedispositīs
accusativepraedispositōspraedispositāspraedisposita
ablativepraedispositīspraedispositīspraedispositīs
vocativepraedispositīpraedispositaepraedisposita

prae-dispŏsĭtus, a, um, Part. [dispono],
I. prepared beforehand: nuntii, Liv. 40, 56 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraedispositus

Latin dispositus Latin praedispositus From prae- + dispositus.

Quick answers

What does praedispositus mean in Latin?
praedispositus, a adjective, means “prepared or arranged in advance; predisposed”.
How do you pronounce praedispositus?
In classical Latin, [prae̯.dɪsˈpɔ.sɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.disˈpɔː.s̬i.tus].
Where does praedispositus come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praedispositus.