verbthird conjugation
praedispōnō
praedispōnō (present infinitive praedispōnere, perfect active praedisposuī, supine praedispositum)
Classical[prae̯.dɪsˈpoː.noː]Ecclesiastical[pre.disˈpɔː.no]
Meaning
- to dispose, distribute or arrange in advance
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedispōnō | praedispōnēbam | praedispōnam | praedisposuī | praedisposueram | praedisposuerō |
| 2nd sg. | praedispōnis | praedispōnēbās | praedispōnēs | praedisposuistī | praedisposuerās | praedisposueris |
| 3rd sg. | praedispōnit | praedispōnēbat | praedispōnet | praedisposuit | praedisposuerat | praedisposuerit |
| 1st pl. | praedispōnimus | praedispōnēbāmus | praedispōnēmus | praedisposuimus | praedisposuerāmus | praedisposuerimus |
| 2nd pl. | praedispōnitis | praedispōnēbātis | praedispōnētis | praedisposuistis | praedisposuerātis | praedisposueritis |
| 3rd pl. | praedispōnunt | praedispōnēbant | praedispōnent | praedisposuērunt praedisposuēre | praedisposuerant | praedisposuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedispōnam | praedispōnerem | praedisposuerim | praedisposuissem |
| 2nd sg. | praedispōnās | praedispōnerēs | praedisposuerīs | praedisposuissēs |
| 3rd sg. | praedispōnat | praedispōneret | praedisposuerit | praedisposuisset |
| 1st pl. | praedispōnāmus | praedispōnerēmus | praedisposuerīmus | praedisposuissēmus |
| 2nd pl. | praedispōnātis | praedispōnerētis | praedisposuerītis | praedisposuissētis |
| 3rd pl. | praedispōnant | praedispōnerent | praedisposuerint | praedisposuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedispōnor | praedispōnēbar | praedispōnar |
| 2nd sg. | praedispōneris praedispōnere | praedispōnēbāris praedispōnēbāre | praedispōnēris praedispōnēre |
| 3rd sg. | praedispōnitur | praedispōnēbātur | praedispōnētur |
| 1st pl. | praedispōnimur | praedispōnēbāmur | praedispōnēmur |
| 2nd pl. | praedispōniminī | praedispōnēbāminī | praedispōnēminī |
| 3rd pl. | praedispōnuntur | praedispōnēbantur | praedispōnentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praedispōnar | praedispōnerer |
| 2nd sg. | praedispōnāris praedispōnāre | praedispōnerēris praedispōnerēre |
| 3rd sg. | praedispōnātur | praedispōnerētur |
| 1st pl. | praedispōnāmur | praedispōnerēmur |
| 2nd pl. | praedispōnāminī | praedispōnerēminī |
| 3rd pl. | praedispōnantur | praedispōnerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praedispōne | praedispōnere |
| pres. 2nd pl. | praedispōnite | praedispōniminī |
| fut. 2nd sg. | praedispōnitō | praedispōnitor |
| fut. 3rd sg. | praedispōnitō | praedispōnitor |
| fut. 2nd pl. | praedispōnitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praedispōnuntō | praedispōnuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praedispōnere | praedispōnī |
| perfect infinitive | praedisposuisse | praedispositum esse |
| future infinitive | praedispositūrum esse | praedispositum īrī |
| present participle | praedispōnēns | — |
| perfect participle | — | praedispositus |
| future participle | praedispositūrus praedispositūra, praedispositūrā, praedispositūrae, praedispositūram, praedispositūrārum, praedispositūrās, praedispositūre, praedispositūrī, praedispositūrīs, praedispositūrō, praedispositūrōrum, praedispositūrōs, praedispositūrum | praedispōnendus praedispōnundus, praedispōnenda, praedispōnendā, praedispōnendae, praedispōnendam, praedispōnendārum, praedispōnendās, praedispōnende, praedispōnendīs, praedispōnendōrum, praedispōnendōs |
gerundpraedispōnendī, praedispōnendō, praedispōnendumsupinepraedispositum, praedispositū
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraedispōnō
Latin dispono Latin praedispōnō From prae- + dispono.