What does praedicābilis mean in Latin?

praedicābilis, a adjective, means “praiseworthy, laudable”.

How do you pronounce praedicābilis?

In classical Latin, [prae̯.dɪˈkaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.diˈkaː.bi.lis].

adjectivethird-declension two-termination adjective

praedicābilis (neuter praedicābile)

Classical[prae̯.dɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[pre.diˈkaː.bi.lis]

singular
form	masculine	feminine	neuter
nominative	praedicābilis	praedicābilis	praedicābile
genitive	praedicābilis	praedicābilis	praedicābilis
dative	praedicābilī	praedicābilī	praedicābilī
accusative	praedicābilem	praedicābilem	praedicābile
ablative	praedicābilī	praedicābilī	praedicābilī
vocative	praedicābilis	praedicābilis	praedicābile

plural
form	masculine	feminine	neuter
nominative	praedicābilēs	praedicābilēs	praedicābilia
genitive	praedicābilium	praedicābilium	praedicābilium
dative	praedicābilibus	praedicābilibus	praedicābilibus
accusative	praedicābilīs praedicābilēs	praedicābilīs praedicābilēs	praedicābilia
ablative	praedicābilibus	praedicābilibus	praedicābilibus
vocative	praedicābilēs	praedicābilēs	praedicābilia

praedĭcābĭlis, e, adj. 1. praedico,

I. praiseworthy, laudable: aliquid praedicabile, Cic. Tusc. 5, 17, 49; Ambros. in Luc. 1, 15.

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin praedicābilis From praedicō (“proclaim, announce”) + -bilis.