LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

praecox

praecox (genitive praecocis)
Classical[ˈprae̯.kɔks]Ecclesiastical[ˈprɛː.koks]

Meaning

  1. one terminationripe before its time; premature
  2. one terminationprecocious; untimely

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraecoxpraecox
praecoqua
praecox
praecoquum
genitivepraecocis
praecoquī
praecocis
praecoquae
praecocis
praecoquī
dativepraecocī
praecoquō
praecocī
praecoquae
praecocī
praecoquō
accusativepraecocem
praecoquum
praecocem
praecoquam
praecox
praecoquum
ablativepraecocī
praecoce, praecoquō
praecocī
praecoce, praecoquā
praecocī
praecoce, praecoquō
vocativepraecox
praecoque
praecox
praecoqua
praecox
praecoquum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraecocēs
praecoquī
praecocēs
praecoquae
praecocia
praecoqua
genitivepraecocium
praecoquōrum
praecocium
praecoquārum
praecocium
praecoquōrum
dativepraecocibus
praecoquīs
praecocibus
praecoquīs
praecocibus
praecoquīs
accusativepraecocīs
praecocēs, praecoquōs
praecocīs
praecocēs, praecoquās
praecocia
praecoqua
ablativepraecocibus
praecoquīs
praecocibus
praecoquīs
praecocibus
praecoquīs
vocativepraecocēs
praecoquī
praecocēs
praecoquae
praecocia
praecoqua

praecox, cŏcis, also praecŏquis, e, and praecŏquus, a, um, adj. praecoquo,
I. ripe before its time, early ripe, rareripe, premature, precocious (syn. praematurus).
I. Lit.: allium praecox, Plin. 19, 6, 34, § 112: rosa, id. 21, 4, 10, § 19: germinationes, id. 17, 2, 2, § 16: pira, Col. 5, 10: vites praecoquis fructus, id. 3, 2: ex unā praecoque vite, id. 3, 9: uvas praecoquas legere, id. 12, 37: arbores, bearing fruit before their time, Plin. 16, 27, 50, § 114: quando jam praecoquae uvae vesci possunt, when the earliest grapes are ripe, Vulg. Num. 13, 21. —
B. Transf.: loca, and subst.: prae-cŏcĭa, ĭum, n., places where fruits ripen early, Plin. 17, 11, 16, § 79; 18, 24, 54, § 197. —
II. Trop., over-hasty, premature, precocious, untimely (poet. and in post - Aug. prose; not in Cic.): pugna, Enn. ap. Non. 150, 16 (Ann. v. 282): ingeniorum velut praecox genus, Quint. 1, 3, 3: risus praecox, Plin. 7 prooem. 1, § 2: audacia, i. e. of a boy, Sen. Brev. Vit. 6: fuga, Lucil. ap. Non. 150, 17; Varr. ap. ib. 157, 3: praecoquis libido, Nov. ap. ib. 150, 18; Afran. ap. Gell. 10, 11, 9.—* Adv.: praecŏquē, prematurely, etc.: properans, Auct. Itin. Alex. 38 Mai.

Origins

From praecoquō + -s, from prae- + coquō.

Descendants
  • Catalanprecoç
  • Englishprecocious
  • Frenchprécoce
  • Italianprecoce
  • Occitanprecòce
  • Romanianprecoce
  • Spanishprecoz
  • Friulianprecoç
  • Sicilianpricoci

In English words that came into English from praecox

  • precociouspraecox
  • precocialpraecocia

Quick answers

What does praecox mean in Latin?
praecox, a adjective, means “ripe before its time; premature; precocious”.
How do you pronounce praecox?
In classical Latin, [ˈprae̯.kɔks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈprɛː.koks].