noun · neutersecond declension
praecipitium
praecipitium n (genitive praecipitiī or praecipitī)
Meaning
- neuterprecipice
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praecipitium | praecipitia |
| genitive | praecipitiī praecipitī | praecipitiōrum |
| dative | praecipitiō | praecipitiīs |
| accusative | praecipitium | praecipitia |
| ablative | praecipitiō | praecipitiīs |
| vocative | praecipitium | praecipitia |
praecĭpĭtĭum, ĭi, n. praecipito.
I. Lit., a steep place, an abrupt descent, a precipice (post-Aug.):
in praecipitium propellere, Suet. Aug. 79; Vulg. Judith, 7, 8.— B. Trop.:
aut per confragosa vexabitur aut per praecipitia labetur, Lact. 6, 17; cf. Cic. Rep. 2, 41, 68.—II. Transf., a falling headlong, a falling down, a fall:
dum aliorum praecipitium vident, Lact. 2, 3: (herba urceolaris) contra, lapsus et praecipitia singularis, Plin. 22, 17, 20, § 43.Origins
From oblique stem of praeceps, praecipitis + -ium, from prae + -ceps, from caput.
Descendants
- Catalanprecipici
- Frenchprécipicefrom Middle French precipice
- Englishprecipicefrom Middle French precipice
- Italianprecipizio
- Portugueseprecipício
- Romanianprecipițiu
- Spanishprecipicio
- Corsicanprecipiziu
- Corsicanpricipiziu
- Friulianprecipizi
In English words that came into English from praecipitium
- precipicepraecipitium