noun · femininethird declension
praecipitātiō
praecipitātiō f (genitive praecipitātiōnis)
Meaning
- headlong fall
- inconsiderate haste
- precipitation (all senses)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praecipitātiō | praecipitātiōnēs |
| genitive | praecipitātiōnis | praecipitātiōnum |
| dative | praecipitātiōnī | praecipitātiōnibus |
| accusative | praecipitātiōnem | praecipitātiōnēs |
| ablative | praecipitātiōne | praecipitātiōnibus |
| vocative | praecipitātiō | praecipitātiōnēs |
praecĭpĭtātĭo, ōnis, f. id.,
I. a falling headlong, headlong hurry, inconsiderate haste (post-Aug.), Vitr. 5, 12; Sen. Ira, 1, 12, 6; App. de Mundo, p. 61, 20; Vulg. Psa. 51, 6.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin praecipitātiō From praecipitō + -tiō.
Descendants
- Catalanprecipitació
- Frenchprécipitation
- Italianprecipitazione
- Portugueseprecipitação
- Romanianprecipitație
- Romanianprecipitațiune
- Spanishprecipitación
- Galicianprecipitación
In English words that came into English from praecipitātiō
- precipitationpraecipitātiō