verbthird conjugation
praecingō
praecingō (present infinitive praecingere, perfect active praecīnxī, supine praecīnctum)
Classical[prae̯ˈkɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[preˈt͡ʃiŋ.ɡo]
Meaning
- to gird about
- to surround or encircle
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecingō | praecingēbam | praecingam | praecīnxī | praecīnxeram | praecīnxerō |
| 2nd sg. | praecingis | praecingēbās | praecingēs | praecīnxistī | praecīnxerās | praecīnxeris |
| 3rd sg. | praecingit | praecingēbat | praecinget | praecīnxit | praecīnxerat | praecīnxerit |
| 1st pl. | praecingimus | praecingēbāmus | praecingēmus | praecīnximus | praecīnxerāmus | praecīnxerimus |
| 2nd pl. | praecingitis | praecingēbātis | praecingētis | praecīnxistis | praecīnxerātis | praecīnxeritis |
| 3rd pl. | praecingunt | praecingēbant | praecingent | praecīnxērunt praecīnxēre | praecīnxerant | praecīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecingam | praecingerem | praecīnxerim | praecīnxissem |
| 2nd sg. | praecingās | praecingerēs | praecīnxerīs | praecīnxissēs |
| 3rd sg. | praecingat | praecingeret | praecīnxerit | praecīnxisset |
| 1st pl. | praecingāmus | praecingerēmus | praecīnxerīmus | praecīnxissēmus |
| 2nd pl. | praecingātis | praecingerētis | praecīnxerītis | praecīnxissētis |
| 3rd pl. | praecingant | praecingerent | praecīnxerint | praecīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecingor | praecingēbar | praecingar |
| 2nd sg. | praecingeris praecingere | praecingēbāris praecingēbāre | praecingēris praecingēre |
| 3rd sg. | praecingitur | praecingēbātur | praecingētur |
| 1st pl. | praecingimur | praecingēbāmur | praecingēmur |
| 2nd pl. | praecingiminī | praecingēbāminī | praecingēminī |
| 3rd pl. | praecinguntur | praecingēbantur | praecingentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praecingar | praecingerer |
| 2nd sg. | praecingāris praecingāre | praecingerēris praecingerēre |
| 3rd sg. | praecingātur | praecingerētur |
| 1st pl. | praecingāmur | praecingerēmur |
| 2nd pl. | praecingāminī | praecingerēminī |
| 3rd pl. | praecingantur | praecingerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praecinge | praecingere |
| pres. 2nd pl. | praecingite | praecingiminī |
| fut. 2nd sg. | praecingitō | praecingitor |
| fut. 3rd sg. | praecingitō | praecingitor |
| fut. 2nd pl. | praecingitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praecinguntō | praecinguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praecingere | praecingī |
| perfect infinitive | praecīnxisse | praecīnctum esse |
| future infinitive | praecīnctūrum esse | praecīnctum īrī |
| present participle | praecingēns | — |
| perfect participle | — | praecīnctus praecīncta, praecīnctā, praecīnctae, praecīnctam, praecīnctārum, praecīnctās, praecīncte, praecīnctī, praecīnctīs, praecīnctō, praecīnctōrum, praecīnctōs |
| future participle | praecīnctūrus praecīnctūra, praecīnctūrā, praecīnctūrae, praecīnctūram, praecīnctūrārum, praecīnctūrās, praecīnctūre, praecīnctūrī, praecīnctūrīs, praecīnctūrō, praecīnctūrōrum, praecīnctūrōs, praecīnctūrum | praecingendus praecingundus, praecingenda, praecingendā, praecingendae, praecingendam, praecingendārum, praecingendās, praecingende, praecingendīs, praecingendōrum, praecingendōs |
gerundpraecingendī, praecingendō, praecingendumsupinepraecīnctum, praecīnctū
prae-cingo, nxi, nctum, 3, v. a.,
I. to gird about, to gird.
I. Lit.:
cincticulo praecinctus in sellā aput magistrum adsidere, Plaut. Bacch. 3, 3, 26: det tunicam locuples: ego te praecingere possum, Mart. 14, 153, 1: ilia cultro, Grat. Cyn. 341.—More freq. mid.: praecingi, to gird one's self: cum strophio accurate praecingerere, Cic. Fragm. ap. Non. 538, 12: et latro et cautus praecingitur ense viator, Ov. Tr. 2, 271: praecincti recte pueri, properly girded, girded up, Hor. S. 2, 8, 70: ut male praecinctum puerum caverent, Suet. Caes. 45. —Poet.: nox mediis signis praecincta volabit, Enn. ap. Fest. p. 258 Müll. (Ann. v. 416 Vahl.): iter ... altius ac nos Praecinctis unum, to those more girded up, i. e. to more rapid travellers, Hor. S. 1, 5, 6.— II. Transf., in gen., to surround, encircle with any thing (poet. and in post-Aug. prose):
fontem vallo, Prop. 4 (5), 4, 7. so, litora muro, Sil. 3, 243.—In pass.: Brundisium praecinctum pulcro portu, Enn. ap. Gell. 6, 6, 6 (Ann. v. 478 Vahl.): gemma per transversum lineā albā mediā praecingitur, Plin. 37, 9, 37, § 118; cf. id. 37, 7, 27, § 99: tellus praecincta circumfluo mari, id. 2, 66, 66, § 166: praecingitur gens mari, id. 5, 32, 40, § 143: parietes testaceo opere praecincti, covered, overlaid, Plin. Ep. 10, 48.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-cingō nxī, nctus, ere,
to gird, encircle, enclose: cautus praecingitur ense viator, girds himself, O.: praecincti recte pueri, properly girded, H.: altius ac nos Praecincti, i. e. more rapid travellers, H.: fontem vallo, Pr.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraecingō
Latin cingō Latin praecingō From prae- + cingō.
In English words that came into English from praecingō
- precinctprecinctum