LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

praecingō

praecingō (present infinitive praecingere, perfect active praecīnxī, supine praecīnctum)
Classical[prae̯ˈkɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[preˈt͡ʃiŋ.ɡo]

Meaning

  1. to gird about
  2. to surround or encircle

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praecingōpraecingēbampraecingampraecīnxīpraecīnxerampraecīnxerō
2nd sg.praecingispraecingēbāspraecingēspraecīnxistīpraecīnxerāspraecīnxeris
3rd sg.praecingitpraecingēbatpraecingetpraecīnxitpraecīnxeratpraecīnxerit
1st pl.praecingimuspraecingēbāmuspraecingēmuspraecīnximuspraecīnxerāmuspraecīnxerimus
2nd pl.praecingitispraecingēbātispraecingētispraecīnxistispraecīnxerātispraecīnxeritis
3rd pl.praecinguntpraecingēbantpraecingentpraecīnxērunt
praecīnxēre
praecīnxerantpraecīnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praecingampraecingerempraecīnxerimpraecīnxissem
2nd sg.praecingāspraecingerēspraecīnxerīspraecīnxissēs
3rd sg.praecingatpraecingeretpraecīnxeritpraecīnxisset
1st pl.praecingāmuspraecingerēmuspraecīnxerīmuspraecīnxissēmus
2nd pl.praecingātispraecingerētispraecīnxerītispraecīnxissētis
3rd pl.praecingantpraecingerentpraecīnxerintpraecīnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praecingorpraecingēbarpraecingar
2nd sg.praecingeris
praecingere
praecingēbāris
praecingēbāre
praecingēris
praecingēre
3rd sg.praecingiturpraecingēbāturpraecingētur
1st pl.praecingimurpraecingēbāmurpraecingēmur
2nd pl.praecingiminīpraecingēbāminīpraecingēminī
3rd pl.praecingunturpraecingēbanturpraecingentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praecingarpraecingerer
2nd sg.praecingāris
praecingāre
praecingerēris
praecingerēre
3rd sg.praecingāturpraecingerētur
1st pl.praecingāmurpraecingerēmur
2nd pl.praecingāminīpraecingerēminī
3rd pl.praecinganturpraecingerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praecingepraecingere
pres. 2nd pl.praecingitepraecingiminī
fut. 2nd sg.praecingitōpraecingitor
fut. 3rd sg.praecingitōpraecingitor
fut. 2nd pl.praecingitōte—
fut. 3rd pl.praecinguntōpraecinguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraecingerepraecingī
perfect infinitivepraecīnxissepraecīnctum esse
future infinitivepraecīnctūrum essepraecīnctum īrī
present participlepraecingēns—
perfect participle—praecīnctus
praecīncta, praecīnctā, praecīnctae, praecīnctam, praecīnctārum, praecīnctās, praecīncte, praecīnctī, praecīnctīs, praecīnctō, praecīnctōrum, praecīnctōs
future participlepraecīnctūrus
praecīnctūra, praecīnctūrā, praecīnctūrae, praecīnctūram, praecīnctūrārum, praecīnctūrās, praecīnctūre, praecīnctūrī, praecīnctūrīs, praecīnctūrō, praecīnctūrōrum, praecīnctūrōs, praecīnctūrum
praecingendus
praecingundus, praecingenda, praecingendā, praecingendae, praecingendam, praecingendārum, praecingendās, praecingende, praecingendīs, praecingendōrum, praecingendōs
gerundpraecingendī, praecingendō, praecingendumsupinepraecīnctum, praecīnctū

prae-cingo, nxi, nctum, 3, v. a.,
I. to gird about, to gird.
I. Lit.: cincticulo praecinctus in sellā aput magistrum adsidere, Plaut. Bacch. 3, 3, 26: det tunicam locuples: ego te praecingere possum, Mart. 14, 153, 1: ilia cultro, Grat. Cyn. 341.—More freq. mid.: praecingi, to gird one's self: cum strophio accurate praecingerere, Cic. Fragm. ap. Non. 538, 12: et latro et cautus praecingitur ense viator, Ov. Tr. 2, 271: praecincti recte pueri, properly girded, girded up, Hor. S. 2, 8, 70: ut male praecinctum puerum caverent, Suet. Caes. 45. —Poet.: nox mediis signis praecincta volabit, Enn. ap. Fest. p. 258 Müll. (Ann. v. 416 Vahl.): iter ... altius ac nos Praecinctis unum, to those more girded up, i. e. to more rapid travellers, Hor. S. 1, 5, 6.—
II. Transf., in gen., to surround, encircle with any thing (poet. and in post-Aug. prose): fontem vallo, Prop. 4 (5), 4, 7. so, litora muro, Sil. 3, 243.—In pass.: Brundisium praecinctum pulcro portu, Enn. ap. Gell. 6, 6, 6 (Ann. v. 478 Vahl.): gemma per transversum lineā albā mediā praecingitur, Plin. 37, 9, 37, § 118; cf. id. 37, 7, 27, § 99: tellus praecincta circumfluo mari, id. 2, 66, 66, § 166: praecingitur gens mari, id. 5, 32, 40, § 143: parietes testaceo opere praecincti, covered, overlaid, Plin. Ep. 10, 48.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraecingō

Latin cingō Latin praecingō From prae- + cingō.

In English words that came into English from praecingō

  • precinctprecinctum

Quick answers

What does praecingō mean in Latin?
praecingō, a verb, means “to gird about; to surround or encircle”.
What are the principal parts of praecingō?
praecingō, praecingere, praecīnxī, praecīnctum (third conjugation).
How do you pronounce praecingō?
In classical Latin, [prae̯ˈkɪŋ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈt͡ʃiŋ.ɡo].
Where does praecingō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praecingō.