proper noun · masculinesecond declension
Praecilius
Praecilius m sg (genitive Praeciliī or Praecilī)
Classical[prae̯ˈkɪ.li.ʊs]Ecclesiastical[preˈt͡ʃiː.li.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name"
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Praecilius | — |
| genitive | Praeciliī Praecilī | — |
| dative | Praeciliō | — |
| accusative | Praecilium | — |
| ablative | Praeciliō | — |
| vocative | Praecilī | — |