noun · masculinethird declension
praecessor
praecessor m (genitive praecessōris)
Meaning
- masculinepredecessor
- masculinesuperior (person of higher rank)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praecessor | praecessōrēs |
| genitive | praecessōris | praecessōrum |
| dative | praecessōrī | praecessōribus |
| accusative | praecessōrem | praecessōrēs |
| ablative | praecessōre | praecessōribus |
| vocative | praecessor | praecessōrēs |
praecessor, ōris, m. praecedo.
I. A predecessor (eccl. Lat.):
alicujus, Tert. adv. Prax. 1; Hier. in Ruf. 3, n. 20.—II. A superior in rank, Vulg. Luc. 22, 26.