verbfirst conjugation
praecantō
praecantō (present infinitive praecantāre, perfect active praecantāvī, supine praecantātum)
Classical[prae̯ˈkan.toː]Ecclesiastical[preˈkan.to]
Meaning
- to foretell, prophesy
- post Augustanto enchant, bewitch
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecantō | praecantābam | praecantābō | praecantāvī | praecantāveram | praecantāverō |
| 2nd sg. | praecantās | praecantābās | praecantābis | praecantāvistī | praecantāverās | praecantāveris |
| 3rd sg. | praecantat | praecantābat | praecantābit | praecantāvit | praecantāverat | praecantāverit |
| 1st pl. | praecantāmus | praecantābāmus | praecantābimus | praecantāvimus | praecantāverāmus | praecantāverimus |
| 2nd pl. | praecantātis | praecantābātis | praecantābitis | praecantāvistis | praecantāverātis | praecantāveritis |
| 3rd pl. | praecantant | praecantābant | praecantābunt | praecantāvērunt praecantāvēre | praecantāverant | praecantāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecantem | praecantārem | praecantāverim | praecantāvissem |
| 2nd sg. | praecantēs | praecantārēs | praecantāverīs | praecantāvissēs |
| 3rd sg. | praecantet | praecantāret | praecantāverit | praecantāvisset |
| 1st pl. | praecantēmus | praecantārēmus | praecantāverīmus | praecantāvissēmus |
| 2nd pl. | praecantētis | praecantārētis | praecantāverītis | praecantāvissētis |
| 3rd pl. | praecantent | praecantārent | praecantāverint | praecantāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecantor | praecantābar | praecantābor |
| 2nd sg. | praecantāris praecantāre | praecantābāris praecantābāre | praecantāberis praecantābere |
| 3rd sg. | praecantātur | praecantābātur | praecantābitur |
| 1st pl. | praecantāmur | praecantābāmur | praecantābimur |
| 2nd pl. | praecantāminī | praecantābāminī | praecantābiminī |
| 3rd pl. | praecantantur | praecantābantur | praecantābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praecanter | praecantārer |
| 2nd sg. | praecantēris praecantēre | praecantārēris praecantārēre |
| 3rd sg. | praecantētur | praecantārētur |
| 1st pl. | praecantēmur | praecantārēmur |
| 2nd pl. | praecantēminī | praecantārēminī |
| 3rd pl. | praecantentur | praecantārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praecantā | praecantāre |
| pres. 2nd pl. | praecantāte | praecantāminī |
| fut. 2nd sg. | praecantātō | praecantātor |
| fut. 3rd sg. | praecantātō | praecantātor |
| fut. 2nd pl. | praecantātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praecantantō | praecantantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praecantāre | praecantārī |
| perfect infinitive | praecantāvisse | praecantātum esse |
| future infinitive | praecantātūrum esse | praecantātum īrī |
| present participle | praecantāns | — |
| perfect participle | — | praecantātus praecantāta, praecantātā, praecantātae, praecantātam, praecantātārum, praecantātās, praecantātī, praecantātōrum, praecantātōs |
| future participle | praecantātūrus praecantātūra, praecantātūrā, praecantātūrae, praecantātūram, praecantātūrārum, praecantātūrās, praecantātūre, praecantātūrī, praecantātūrīs, praecantātūrō, praecantātūrōrum, praecantātūrōs, praecantātūrum | praecantandus praecantanda, praecantandā, praecantandae, praecantandam, praecantandārum, praecantandās, praecantande, praecantandīs, praecantandōrum, praecantandōs |
gerundpraecantandī, praecantandō, praecantandumsupinepraecantātum, praecantātū
prae-canto, no
I. perf., ātum, 1, v. a.
I. To foretell, prophesy (ante-class.), Lucil. ap. Non. 102, 9.—
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraecantō
Proto-Indo-European *keh₂n- Proto-Indo-European *kh₂néti Proto-Italic *kanō Latin canō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin cantō Latin praecantō From prae- (“before”) + cantō (“to sing”).