LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

praealtus

praealtus (feminine praealta, neuter praealtum)
Classical[prae̯ˈaɫ.tʊs]Ecclesiastical[preˈal.tus]

Meaning

  1. adjectivevery high
  2. adjectivevery deep

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraealtuspraealtapraealtum
genitivepraealtīpraealtaepraealtī
dativepraealtōpraealtaepraealtō
accusativepraealtumpraealtampraealtum
ablativepraealtōpraealtāpraealtō
vocativepraealtepraealtapraealtum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraealtīpraealtaepraealta
genitivepraealtōrumpraealtārumpraealtōrum
dativepraealtīspraealtīspraealtīs
accusativepraealtōspraealtāspraealta
ablativepraealtīspraealtīspraealtīs
vocativepraealtīpraealtaepraealta

prae-altus, a, um, adj. (not in Cic. or Cæs.).
I. Verg high: praealtae rupes, Liv. 40, 58: jugum, Auct. B. Afr. 37, 3: volatus volucrum, Plin. 2, 10, 7, § 48.—Comp.: Saturni praealtius omnibus sidus, Mart. Cap. 8, § 886.—
II. Very deep: ostium fluminis praealti, Liv. 10, 2: mare, Plin. 5, 19, 17, § 76; Curt. 4, 2, 9: proxima terrae praealta sunt, Sall. J. 78, 2: paludes, Tac. H. 5, 15.— Sup.: praealtissimus puteus, App. M. 8, p. 365 Oud.—Adv.: praealtē, very deeply (post-class.): trabes in terram praealte defigitur, Veg. Mil. 4, 21.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraealtus

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *h₂eltós Proto-Italic *altos Latin altus Latin praealtus From prae- + altus.

Quick answers

What does praealtus mean in Latin?
praealtus, a adjective, means “very high; very deep”.
How do you pronounce praealtus?
In classical Latin, [prae̯ˈaɫ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈal.tus].
Where does praealtus come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praealtus.