adjectivefirst/second-declension adjective
praeacūtus
praeacūtus (feminine praeacūta, neuter praeacūtum)
Classical[prae̯.aˈkuː.tʊs]Ecclesiastical[pre.aˈkuː.tus]
Meaning
- adjectivesharpened, pointed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praeacūtus | praeacūta | praeacūtum |
| genitive | praeacūtī | praeacūtae | praeacūtī |
| dative | praeacūtō | praeacūtae | praeacūtō |
| accusative | praeacūtum | praeacūtam | praeacūtum |
| ablative | praeacūtō | praeacūtā | praeacūtō |
| vocative | praeacūte | praeacūta | praeacūtum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praeacūtī | praeacūtae | praeacūta |
| genitive | praeacūtōrum | praeacūtārum | praeacūtōrum |
| dative | praeacūtīs | praeacūtīs | praeacūtīs |
| accusative | praeacūtōs | praeacūtās | praeacūta |
| ablative | praeacūtīs | praeacūtīs | praeacūtīs |
| vocative | praeacūtī | praeacūtae | praeacūta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-acūtus adj.,
sharp in front, sharpened, pointed: cacumina, Cs.: sudes, S.: cuspis, O.