noun · neutersecond declension
pōpulētum
pōpulētum n (genitive pōpulētī)
Classical[poː.pʊˈɫeː.tũː]Ecclesiastical[po.puˈlɛː.tum]
Meaning
- a poplar grove
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pōpulētum | pōpulēta |
| genitive | pōpulētī | pōpulētōrum |
| dative | pōpulētō | pōpulētīs |
| accusative | pōpulētum | pōpulēta |
| ablative | pōpulētō | pōpulētīs |
| vocative | pōpulētum | pōpulēta |
pōpŭlētum, i, n. 2. populus,
I. a poplar wood, Plin. 14, 6, 8, § 61.
Origins
- Proto-Italic*poplos
- Old Latinpopulus
- Latinpōpulētum
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin -tum Latin -ētum Latin pōpulētum From pōpulus (“poplar”) + -ētum (“grove”).
In English words that came into English from pōpulētum
- populetumpōpulētum