adverb
pollūcibiliter
pollūcibiliter (comparative pollūcibilius, superlative pollūcibilissimē)
Classical[pɔl.luː.kɪˈbɪ.lɪ.tɛr]Ecclesiastical[pol.lu.t͡ʃiˈbiː.li.ter]
Meaning
- sumptuously, richly, magnificently
nunc, dum tibi lubet licetque, pota, perde rem, corrumpe erilem adulescentem optumum; dies noctesque bibite, pergraecamini, amicas emite, liberate: pascite parasitos: opsonate pollucibiliter.
Now, well it is proper and pleasing for you, drink, squander your wealth, corrupt the fine young man; drink for days and nights in the Greek fashion, buy girlfriends and free them, feed the hangers-on, and feast sumptuouslyc. 200 BCE, Plautus, Mostellaria 20–24
pollūcĭbĭlĭter, adv., v. pollucibilis
I. fin.
Origins
Proto-Indo-European *-teros? Latin -ter Latin pollūcibiliter From pollūcibilis (“sumptuous, magnificent”) + -ter.