proper noun · masculinesecond declension
Poenius
Poenius m sg (genitive Poeniī or Poenī)
Classical[ˈpoe̯.ni.ʊs]Ecclesiastical[ˈpɛː.ni.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name", famously held by
- masculinesingularPoenius Postumus, a Roman prefect
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Poenius | — |
| genitive | Poeniī Poenī | — |
| dative | Poeniō | — |
| accusative | Poenium | — |
| ablative | Poeniō | — |
| vocative | Poenī | — |