LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

plūsquamperfectus

plūsquamperfectus (feminine plūsquamperfecta, neuter plūsquamperfectum)
Classical[pɫuːs.kʷam.pɛrˈfɛk.tʊs]Ecclesiastical[plus.kʷam.perˈfɛk.tus]

Meaning

  1. adjectivemore than perfect
  2. adjectivepluperfectpluperfect

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeplūsquamperfectusplūsquamperfectaplūsquamperfectum
genitiveplūsquamperfectīplūsquamperfectaeplūsquamperfectī
dativeplūsquamperfectōplūsquamperfectaeplūsquamperfectō
accusativeplūsquamperfectumplūsquamperfectamplūsquamperfectum
ablativeplūsquamperfectōplūsquamperfectāplūsquamperfectō
vocativeplūsquamperfecteplūsquamperfectaplūsquamperfectum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeplūsquamperfectīplūsquamperfectaeplūsquamperfecta
genitiveplūsquamperfectōrumplūsquamperfectārumplūsquamperfectōrum
dativeplūsquamperfectīsplūsquamperfectīsplūsquamperfectīs
accusativeplūsquamperfectōsplūsquamperfectāsplūsquamperfecta
ablativeplūsquamperfectīsplūsquamperfectīsplūsquamperfectīs
vocativeplūsquamperfectīplūsquamperfectaeplūsquamperfecta

Origins

From plūs (“more”) + quam (“than”) + perfectus (“achieved; finished; perfected”). Literally, "more than finished".

In English words that came into English from plūsquamperfectus

  • pluperfectplusquamperfectum
  • plusquamperfectplusquamperfectum

Quick answers

What does plūsquamperfectus mean in Latin?
plūsquamperfectus, a adjective, means “more than perfect; pluperfect”.
How do you pronounce plūsquamperfectus?
In classical Latin, [pɫuːs.kʷam.pɛrˈfɛk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [plus.kʷam.perˈfɛk.tus].