adjectivefirst/second-declension adjective
plūrivocus
plūrivocus (feminine plūrivoca, neuter plūrivocum)
Classical[pɫuːˈrɪ.wɔ.kʊs]Ecclesiastical[pluˈriː.vo.kus]
Meaning
- Late LatinadjectiveHaving different meanings or interpretations.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plūrivocus | plūrivoca | plūrivocum |
| genitive | plūrivocī | plūrivocae | plūrivocī |
| dative | plūrivocō | plūrivocae | plūrivocō |
| accusative | plūrivocum | plūrivocam | plūrivocum |
| ablative | plūrivocō | plūrivocā | plūrivocō |
| vocative | plūrivoce | plūrivoca | plūrivocum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plūrivocī | plūrivocae | plūrivoca |
| genitive | plūrivocōrum | plūrivocārum | plūrivocōrum |
| dative | plūrivocīs | plūrivocīs | plūrivocīs |
| accusative | plūrivocōs | plūrivocās | plūrivoca |
| ablative | plūrivocīs | plūrivocīs | plūrivocīs |
| vocative | plūrivocī | plūrivocae | plūrivoca |
plūrĭvŏcus, a, um, adj. plus-vox,
I. having several or many significations:
quaeritur quid sit aequivocum, quid univocum, quid, ut ita dicam, plurivocum, Mart. Cap. 4, §§ 339, 357.Origins
By surface analysis, plūs (“more”) + -i- (connecting vowel) + -vocus (“having meaning”).
Descendants
- Italianplurivoco
- Romanianplurivoc