adjectivethird-declension two-termination adjective
plūmātilis
plūmātilis (neuter plūmātile)
Classical[pɫuːˈmaː.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[pluˈmaː.ti.lis]
Meaning
- two terminationembroidered like feathers
cumatile aut plumatile, carinum aut cerinum—gerrae maxumae.
c. 254 BCE – 184 BCE, Plautus, Epidicus 233
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plūmātilis | plūmātilis | plūmātile |
| genitive | plūmātilis | plūmātilis | plūmātilis |
| dative | plūmātilī | plūmātilī | plūmātilī |
| accusative | plūmātilem | plūmātilem | plūmātile |
| ablative | plūmātilī | plūmātilī | plūmātilī |
| vocative | plūmātilis | plūmātilis | plūmātile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plūmātilēs | plūmātilēs | plūmātilia |
| genitive | plūmātilium | plūmātilium | plūmātilium |
| dative | plūmātilibus | plūmātilibus | plūmātilibus |
| accusative | plūmātilīs plūmātilēs | plūmātilīs plūmātilēs | plūmātilia |
| ablative | plūmātilibus | plūmātilibus | plūmātilibus |
| vocative | plūmātilēs | plūmātilēs | plūmātilia |
Origins
Equivalent to plūma (“feather”) + -ātilis or plūmāt- (“feathered”) (perfect passive participial stem of plūmō (“to feather; to embroider”)) + -ilis (suffix forming adjectives).