noun · neutersecond declension
plōstrum
plōstrum n (genitive plōstrī)
Classical[ˈpɫoːs.trũː]Ecclesiastical[ˈplɔs.trum]
Meaning
- an open wagon or cart for hauling loads.
Et tamen nonnulla eius facetissima extant, in quibus et haec. Mestrium Florum consularem, admonitus ab eo “plaustra” potius quam “plostra” dicenda, postero die “Flaurum” salutavit.
c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, Divus Vespasianus 22 - the Big Dipper, Charles' Wain, the Plough.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | plōstrum | plōstra |
| genitive | plōstrī | plōstrōrum |
| dative | plōstrō | plōstrīs |
| accusative | plōstrum | plōstra |
| ablative | plōstrō | plōstrīs |
| vocative | plōstrum | plōstra |
plostrum, i, v. plaustrum.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
plōstrum see plaustrum.
Origins
Uncertain; possibly from Latin plautus~plōtus (“flat, broad”), thus "flatwagon", or Latin plaudere~plōdere (“clap, clatter”), thus "clatterer", both from Proto-Indo-European *pleh₂- and containing *-trom (“tool-suffix”) (Latin -trum). V. Bertoldi considers it a substrate word of various forms, among which ploxenum (“wagon-box”). C.f also Latin plaumorātum (plauromātum?) (“a type of plough”) and Proto-Germanic *plōgaz (“plough”) of likewise uncertain etymology.