adjectivethird-declension two-termination adjective
plectilis
plectilis (neuter plectile)
Classical[ˈpɫɛk.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈplɛk.ti.lis]
Meaning
- two terminationplaited
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plectilis | plectilis | plectile |
| genitive | plectilis | plectilis | plectilis |
| dative | plectilī | plectilī | plectilī |
| accusative | plectilem | plectilem | plectile |
| ablative | plectilī | plectilī | plectilī |
| vocative | plectilis | plectilis | plectile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plectilēs | plectilēs | plectilia |
| genitive | plectilium | plectilium | plectilium |
| dative | plectilibus | plectilibus | plectilibus |
| accusative | plectilīs plectilēs | plectilīs plectilēs | plectilia |
| ablative | plectilibus | plectilibus | plectilibus |
| vocative | plectilēs | plectilēs | plectilia |
plectĭlis, e, adj. 1. plecto,
I. plaited.
II. Trop., complicated, involved, intricate (post-class.): syllogismi, Prud. Apoth. praef. 2, 36.
Origins
Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin plectilis From plectō (“plait”) + -ilis.