LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

plectilis

plectilis (neuter plectile)
Classical[ˈpɫɛk.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈplɛk.ti.lis]

Meaning

  1. two terminationplaited

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeplectilisplectilisplectile
genitiveplectilisplectilisplectilis
dativeplectilīplectilīplectilī
accusativeplectilemplectilemplectile
ablativeplectilīplectilīplectilī
vocativeplectilisplectilisplectile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeplectilēsplectilēsplectilia
genitiveplectiliumplectiliumplectilium
dativeplectilibusplectilibusplectilibus
accusativeplectilīs
plectilēs
plectilīs
plectilēs
plectilia
ablativeplectilibusplectilibusplectilibus
vocativeplectilēsplectilēsplectilia

plectĭlis, e, adj. 1. plecto,
I. plaited.
I. Lit. (ante-class.): corona plectilis, Plaut. Bacch. 1, 1, 37.—
II. Trop., complicated, involved, intricate (post-class.): syllogismi, Prud. Apoth. praef. 2, 36.

Origins

Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin plectilis From plectō (“plait”) + -ilis.

Quick answers

What does plectilis mean in Latin?
plectilis, a adjective, means “plaited”.
How do you pronounce plectilis?
In classical Latin, [ˈpɫɛk.tɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈplɛk.ti.lis].