noun · neutersecond declension
plantārium
plantārium n (genitive plantāriī or plantārī)
Meaning
- nursery (for young plants)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | plantārium | plantāria |
| genitive | plantāriī plantārī | plantāriōrum |
| dative | plantāriō | plantāriīs |
| accusative | plantārium | plantāria |
| ablative | plantāriō | plantāriīs |
| vocative | plantārium | plantāria |
plantārĭum, ii, n. id.,
I. a nurserygarden, nursery:
plantaria instituunt anniculasque transferunt, et iterum bimas, Plin. 13, 4, 8, § 37: caedua, id. 17, 20, 34, § 149.plantārĭum, ii, n. id.,
I. the sole of the foot:
quod tamen de plantario ferri orietur (statua), Vulg. Dan. 2, 41.Origins
From planta (“plant; shoot, twig”) + -ārium (“place for”).
Descendants
- Catalanplanter
- Spanishplantelfrom Catalan planter
- Portugueseplantelfrom Catalan planter
- Spanishplantario