LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

plantāgineus

plantāgineus (feminine plantāginea, neuter plantāgineum)
Classical[pɫan.taːˈɡɪ.ne.ʊs]Ecclesiastical[plan.taˈd͡ʒiː.ne.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalplantain

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeplantāgineusplantāgineaplantāgineum
genitiveplantāgineīplantāgineaeplantāgineī
dativeplantāgineōplantāgineaeplantāgineō
accusativeplantāgineumplantāgineamplantāgineum
ablativeplantāgineōplantāgineāplantāgineō
vocativeplantāgineeplantāgineaplantāgineum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeplantāgineīplantāgineaeplantāginea
genitiveplantāgineōrumplantāgineārumplantāgineōrum
dativeplantāgineīsplantāgineīsplantāgineīs
accusativeplantāgineōsplantāgineāsplantāginea
ablativeplantāgineīsplantāgineīsplantāgineīs
vocativeplantāgineīplantāgineaeplantāginea

Quick answers

What does plantāgineus mean in Latin?
plantāgineus, a adjective, means “plantain”.
How do you pronounce plantāgineus?
In classical Latin, [pɫan.taːˈɡɪ.ne.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [plan.taˈd͡ʒiː.ne.us].