LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

plagiārius

plagiārius m (genitive plagiāriī or plagiārī)

Meaning

  1. torturer, oppressor, plunderer
  2. kidnapper
  3. plagiarist

Declension

declension
formsingularplural
nominativeplagiāriusplagiāriī
genitiveplagiāriī
plagiārī
plagiāriōrum
dativeplagiāriōplagiāriīs
accusativeplagiāriumplagiāriōs
ablativeplagiāriōplagiāriīs
vocativeplagiārieplagiāriī

plăgĭārĭus, ii, m. plagium.
I. A torturer, oppressor, plunderer (class.): Licinium plagiarium cum suo pullo milvino tributa exigere, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6: inter avaros, circumscriptores, latrones, plagiarios unum esse cui noceri non possit, Sen. Tranq. 8, 4.—
II. Esp., a man-stealer, kidnapper (post-Aug.), Dig. 21, 1, 17; 47, 2, 49; 53; 48, 15, 1; Callistr. Ib. 6; Vulg. 1 Tim. 1, 10.—
B. Transf., a literary thief, plagiarist (one who pretends to be the author of another's book), Mart. 1, 53, 9.

Origins

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārius Latin plagiārius From plagium + -ārius.

Descendants
  • Frenchplagiaire
  • Italianplagiario
  • Portugueseplagiário
  • Spanishplagiario

In English words that came into English from plagiārius

  • plagiaryplagiārius

Quick answers

What does plagiārius mean in Latin?
plagiārius, a noun, means “torturer, oppressor, plunderer; kidnapper; plagiarist”.
What is the genitive of plagiārius?
The genitive singular is plagiāriī. plagiārius is masculine, second declension.