noun · masculinesecond declension
pīssintunicus
pīssintunicus m (genitive pīssintunicī)
Ecclesiastical[pis.sinˈtuː.ni.kus]
Meaning
- Medieval Latinderogatoryraretunic-pisser
Dixit igitur michi pater meus: ‛Fili dilecte, non credas istis pissintunicis’ — id est qui in tunicis mingunt —, ‛qui te deceperunt, sed veni mecum, et omnia mea tibi dabo’.
Then my father said to me: "Beloved son, do not believe these tunic-pissers (meaning "those who urinate inside the tunics"), who deceived you; come with me instead, and I will give you all I have."c. 1288, Salimbene di Adam, “De domino Nicholao Regino episcopo [About the bishop sir Niccolò from Reggio]”, in Cronica [Chronicle]^(https://la.wikisource.org/wiki/Cronica_(Salimbene_de_Adam)); republished as Ferdinando Bernini, editor, volume 1, Bari: Gius[eppe] Laterza & sons, 1942, page 54:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pīssintunicus | pīssintunicī |
| genitive | pīssintunicī | pīssintunicōrum |
| dative | pīssintunicō | pīssintunicīs |
| accusative | pīssintunicum | pīssintunicōs |
| ablative | pīssintunicō | pīssintunicīs |
| vocative | pīssintunice | pīssintunicī |
Origins
From Vulgar Latin *pīssi(āre) (“to piss”) + Latin in (“in, inside”) + tunic(a) (“tunic”) + -us (noun-forming suffix).