LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pilleātus

pilleātus (feminine pilleāta, neuter pilleātum)
Classical[pɪl.leˈaː.tʊs]Ecclesiastical[pil.leˈaː.tus]

Meaning

  1. adjectivewearing a pilleus

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepilleātuspilleātapilleātum
genitivepilleātīpilleātaepilleātī
dativepilleātōpilleātaepilleātō
accusativepilleātumpilleātampilleātum
ablativepilleātōpilleātāpilleātō
vocativepilleātepilleātapilleātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepilleātīpilleātaepilleāta
genitivepilleātōrumpilleātārumpilleātōrum
dativepilleātīspilleātīspilleātīs
accusativepilleātōspilleātāspilleāta
ablativepilleātīspilleātīspilleātīs
vocativepilleātīpilleātaepilleāta

pillĕātus (pīle-), a, um, adj. pilleus,
I. covered with the pilleus or felt-cap, wearing the pilleus (this was worn in Rome at entertainments, shows, and festivals, esp. at the Saturnalia; slaves received it at their manumission as a token of freedom): pilleati aut lana alba velatis capitibus volones epulati sunt, Liv. 24, 16 fin.: rex, id. 45, 44: colonorum turba pilleatorum currum sequentium, like a general's freedmen, id. 33, 23: nec per omnia nos similes esse pilleatae turbae voluisses, i. e. the Roman populace, who wore the pilleus at the Saturnalia, Sen. Ep. 18, 3; so, pilleata Roma, Mart. 11, 6, 4: tantum gaudium (mors Neronis) publice praebuit, ut plebs pilleata totā urbe discurreret (as a sign of liberation from slavery). Suet. Ner. 57: ad Parthos procul ite pilleatos, the bonneted Parthians, of whose ordinary apparel the pilleus was a part, Mart. 10, 72, 5; cf. Aur. Vict. Caes. 13, 3; Paul. Nol. Carm. 17, 242: pilleati fratres, i. e. Castor and Pollux, Cat. 37, 2: pilleati servi. bonneted slaves, i. e. slaves offered for sale with a pilleus on, to indicate that the seller did not warrant them, Gell. 7, 4, 1 sqq.

Quick answers

What does pilleātus mean in Latin?
pilleātus, a adjective, means “wearing a pilleus”.
How do you pronounce pilleātus?
In classical Latin, [pɪl.leˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pil.leˈaː.tus].