LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

philosophor

philosophor (present infinitive philosophārī, perfect active philosophātus sum)
Classical[pʰɪˈɫɔ.sɔ.pʰɔr]Ecclesiastical[fiˈlɔː.s̬o.for]

Meaning

  1. deponentto philosophize
    Sententia Platonis semper in ore illius fuit, “Florere civitates, si aut philosophi imperarent aut imperantes philosopharentur"This wisdom of Plato was always on his lips: States flourish if either philosophers rule or rulers philosophizeMarcus Aurelius, Sayings 3

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.philosophorphilosophābarphilosophābor———
2nd sg.philosophāris
philosophāre
philosophābāris
philosophābāre
philosophāberis
philosophābere
———
3rd sg.philosophāturphilosophābāturphilosophābitur———
1st pl.philosophāmurphilosophābāmurphilosophābimur———
2nd pl.philosophāminīphilosophābāminīphilosophābiminī———
3rd pl.philosophanturphilosophābanturphilosophābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.philosopherphilosophārer——
2nd sg.philosophēris
philosophēre
philosophārēris
philosophārēre
——
3rd sg.philosophēturphilosophārētur——
1st pl.philosophēmurphilosophārēmur——
2nd pl.philosophēminīphilosophārēminī——
3rd pl.philosophenturphilosophārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.philosophāre—
pres. 2nd pl.philosophāminī—
fut. 2nd sg.philosophātor—
fut. 3rd sg.philosophātor—
fut. 3rd pl.philosophantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivephilosophārī—
perfect infinitivephilosophātum esse—
future infinitivephilosophātūrum esse—
present participlephilosophāns—
perfect participlephilosophātus
philosophāta, philosophātā, philosophātae, philosophātam, philosophātārum, philosophātās, philosophāte, philosophātī, philosophātīs, philosophātō, philosophātōrum, philosophātōs
—
future participlephilosophātūrus
philosophātūra, philosophātūrā, philosophātūrae, philosophātūram, philosophātūrārum, philosophātūrās, philosophātūre, philosophātūrī, philosophātūrīs, philosophātūrō, philosophātūrōrum, philosophātūrōs, philosophātūrum
philosophandus
gerundphilosophandī, philosophandō, philosophandumsupinephilosophātum, philosophātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ad philosophorum or philosophandi rationes revocare aliquid
to deal with a subject on scientific principles.

phĭlŏsŏphor, ātus, 1,
I. v. dep. n. [philosophus], to apply one's self to philosophy, to play the philosopher, to philosophize (class.): philosophatur quoque jam, non mendax modo'st, Plaut. Capt. 2, 2, 34; id. Ps. 4, 2, 18: philosophari est mihi necesse, at paucis, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 1, 1 (cited periphrastically ap. Cic. Rep. 1, 18, 30; id. de Or. 2, 37, 156; Gell. 5, 15 fin.; cf. Trag. Rel. v. 417 Vahl., and p. 53 Rib.); Cic. Tusc. 1, 37, 89; id. N. D. 1, 3, 6: sed jam satis est philosophatum, Plaut. Ps. 2, 3, 21.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin philosophor From philosophus + -or.

Quick answers

What does philosophor mean in Latin?
philosophor, a verb, means “to philosophize”.
What are the principal parts of philosophor?
philosophor, philosophārī, philosophātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce philosophor?
In classical Latin, [pʰɪˈɫɔ.sɔ.pʰɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [fiˈlɔː.s̬o.for].