adjectivefirst/second-declension adjective
phantasmaticus
phantasmaticus (feminine phantasmatica, neuter phantasmaticum)
Classical[pʰan.tasˈma.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[fan.tazˈmaː.ti.kus]
Meaning
- adjectiveimaginary, fantastic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | phantasmaticus | phantasmatica | phantasmaticum |
| genitive | phantasmaticī | phantasmaticae | phantasmaticī |
| dative | phantasmaticō | phantasmaticae | phantasmaticō |
| accusative | phantasmaticum | phantasmaticam | phantasmaticum |
| ablative | phantasmaticō | phantasmaticā | phantasmaticō |
| vocative | phantasmatice | phantasmatica | phantasmaticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | phantasmaticī | phantasmaticae | phantasmatica |
| genitive | phantasmaticōrum | phantasmaticārum | phantasmaticōrum |
| dative | phantasmaticīs | phantasmaticīs | phantasmaticīs |
| accusative | phantasmaticōs | phantasmaticās | phantasmatica |
| ablative | phantasmaticīs | phantasmaticīs | phantasmaticīs |
| vocative | phantasmaticī | phantasmaticae | phantasmatica |
phantasmătĭcus, a, um, adj. phantasma,
I. fantastic, imaginary, Isid. 8, 9, 7.
Origins
From phantasma + -icus.
In English words that came into English from phantasmaticus
- phantasmaticphantasmaticus
- phantasmaticalphantasmaticus